Przejdź do treści

Wybór modelu

Modele opisują mechanikę — czym jest profil, kiedy odpala się fallback, jak wyceniany jest run. Ta strona odpowiada na pytanie, które ludzie zadają jako pierwsze: jakiego modelu ma używać ten agent?

Krótka odpowiedź brzmi: to nie jest jedna decyzja. To jedna decyzja na agenta, a zmiana zdania później jest wpisana w projekt — po to właśnie jest profil modelu.

Trzy pytania, które o tym decydują

Zadaj je w tej kolejności. Wygrywa pierwsze, które daje twardą odpowiedź.

Pytanie Jeśli odpowiedź brzmi…
1 Dokąd mogą trafić te dane? „Donikąd” — wybierasz spośród modeli, które możesz uruchomić sam. Zatrzymaj się tutaj; nic poniżej tego nie unieważnia
2 Jak trudne jest myślenie? Rutynowa ekstrakcja i przepisywanie to inny budżet niż wieloetapowe rozumowanie nad nieuporządkowanym korpusem
3 Jak często to będzie działać? Sto rozmów miesięcznie i sto tysięcy to dwa różne produkty, nawet przy tych samych instrukcjach

Większość agentów w firmie to pytanie 3 z łatwą odpowiedzią na pytanie 2 — odpowiedź supportu, streszczenie dokumentu, formularz wypełniony na podstawie maila. Takie zadania nie potrzebują czołowego modelu, a płacenie za niego to najczęstszy sposób, w jaki znika budżet agenta.

Co wybrać, zależnie od tego, co robi agent

Agent… Sięgnij po Dlaczego
Odpowiada na podstawie twoich dokumentów i cytuje je Model ze średniej półki z dużym oknem kontekstu Trudną część robi retrieval. Zadaniem modelu jest przeczytać to, co dostał, i nie koloryzować
Klasyfikuje, wyciąga dane, routuje, przepisuje Najtańszy model, który przechodzi twój własny test Zadanie ma poprawną odpowiedź, więc jakość jest mierzalna, a dolna granica leży niżej, niż się wydaje
Planuje przez wiele kroków i narzędzi Model czołowy To właśnie na decyzji, które narzędzie wywołać jako następne, tanie modele się wykładają — i wykładają się, wpadając w pętlę
Pisze coś, co czyta klient Model czołowy albo mocny ze średniej półki Różnicę widać po tonie i po tym, jak model odmawia, a jedno i drugie widzi osoba, którą najmniej chcesz zirytować
Przetwarza dane, które nie mogą opuścić firmy Model o otwartych wagach, hostowany przez ciebie Zobacz niżej — to jest pytanie 1 i nie jest to kompromis jakościowy, z którym można dyskutować

Zacznij o półkę wyżej, potem zejdź

Zbuduj agenta na mocnym modelu, aż zacznie zachowywać się tak, jak chcesz, potem przestaw profil na tańszy i sprawdź, czy ktokolwiek to zauważy. Odwrotna kolejność oznacza debugowanie instrukcji i modelu naraz — i obwinisz to, co nie zawiniło.

Modele zamknięte czy otwarte wagi

Jedno i drugie jest tu traktowane równorzędnie. Wśród 27 providerów są zamknięte laboratoria z czołówki, hostingi modeli o otwartych wagach oraz dwie pozycje bez klucza — Ollama i proxy LiteLLM — dla modeli działających na sprzęcie, który należy do ciebie.

Modele zamknięte (API) Otwarte wagi (hostowane) Otwarte wagi (twój sprzęt)
Przykłady z listy wyboru Anthropic, OpenAI, Google, xAI Groq, Together, Fireworks, Nebius, DeepSeek Ollama, proxy LiteLLM
Najwyższa dostępna jakość Tak, na czele stawki Blisko i coraz bliżej Ograniczona twoim GPU
Dane opuszczają twoją sieć Tak, do tego dostawcy Tak, do tego hostingu Nie
Kształt kosztu Za token, bez dolnego progu Za token, zwykle taniej Stały — sprzęt już kupiłeś
Kto naprawia regresję Dostawca, w swoim terminie Hosting Ty, i tylko wtedy, gdy sam się przeniesiesz
Dobry powód, by to wybrać Praca jest naprawdę trudna Duży wolumen, zwyczajna praca Wymogi co do miejsca przechowywania danych albo wolumen, przy którym sprzęt to drobiazg

Uczciwe podsumowanie: modele zamknięte wciąż prowadzą w najtrudniejszym rozumowaniu, a ta różnica nie ma znaczenia dla większości tego, co firma automatyzuje. Agent, który czyta dokument z polityką firmy i odpowiada na pytanie o niego, nie jest zadaniem dla czołowego modelu, a uruchomienie go na otwartych wagach u siebie bywa lepszą decyzją inżynierską, nie tylko tańszą.

Hostowanie modelu u siebie to realne zobowiązanie

Bezczynne GPU i tak kosztuje, ktoś musi łatać runtime, a model hostowany u ciebie nie ma dostawcy, do którego można eskalować. Wybierz to, gdy wymaga tego miejsce przechowywania danych albo gdy twój wolumen naprawdę przerasta sprzęt — a nie po to, by zaoszczędzić na czterdziestu rozmowach dziennie.

Postawienie gatewaya z przodu

Trzy z tych 27 to nie dostawcy modeli, tylko routery: OpenRouter, Vercel AI Gateway i proxy LiteLLM, które uruchamiasz sam. Każdy daje jeden klucz i jeden endpoint przed wieloma modelami.

Warto, gdy chcesz centralnie kontrolować wydatki także w zespołach poza AgenticOS, albo gdy wciąż się zastanawiasz i chcesz sprawdzić kilka modeli bez osobnego procesu zakupowego na każdego dostawcę. Kosztuje cię to jeden dodatkowy przeskok, drugie miejsce, w którym żądanie może się nie powieść, i — przy routerze hostowanym — drugą firmę widzącą ruch.

Co naprawdę napędza rachunek

Nie nazwa modelu. Kontekst.

O koszcie runa decyduje przede wszystkim to, ile tokenów wchodzi do środka, a wchodzą twoje instrukcje, wyszukane dokumenty, dotychczasowa rozmowa i każdy wynik narzędzia. Agent z systemowym promptem na 4000 słów i ośmioma wyszukanymi fragmentami na turę jest drogi na każdym modelu.

Zanim więc zmienisz model, sprawdź trzy rzeczy:

  • default_top_k w capability wiedzy. Osiem fragmentów tam, gdzie wystarczyłyby trzy, to najczęstsze ciche przepalanie budżetu.
  • Instrukcje, które się powtarzają. Są czytane w każdej turze.
  • Zarządzanie kontekstem, które utrzymuje długą rozmowę wewnątrz okna, zamiast wysyłać ją w całości od nowa.

Budżety są zabezpieczeniem, a nie planem: budżet zatrzymuje run przed żądaniem do modelu, więc źle dobrany model objawia się jako agent, który przestał odpowiadać, a nie jako faktura na koniec miesiąca.

Zmiana zdania później

Profil modelu wskazuje model; agenci wskazują profil. Zmień profil, a przesuną się wszyscy agenci, którzy go używają — i żaden z nich nie musi zostać opublikowany na nowo.

Po to właśnie istnieje ta warstwa pośrednia i to dzięki niej rady z tej strony można bezpiecznie stosować: wybierz teraz coś sensownego, zmierz, czego naprawdę wymaga twoja praca, i przesiądź się.

Fallbacki mieszkają w tym samym profilu. Ustaw drugiego providera za pierwszym, a awaria zmieni się w wolniejszą odpowiedź zamiast w incydent — warto to zrobić przy każdym agencie, do którego może dotrzeć klient.

Embeddingi to osobny i trwały wybór

Retrieval korzysta z modelu embeddingów, a ten jest ustalany przy tworzeniu kolekcji. Dwa modele o tej samej szerokości zapisują do różnych przestrzeni wektorowych, a wyszukiwanie dalej porównywałoby je tak, jakby były tą samą — więc zmiana oznacza policzenie embeddingów całej kolekcji od nowa.

Wybierz go raz, osobno dla każdej kolekcji, i zanim to zrobisz, zajrzyj do Przetwarzania plików.

Podsumowanie

  • Wybór jest na agenta, a nie na firmę, a profil modelu istnieje po to, żebyś mógł go później zmienić bez publikowania czegokolwiek od nowa.
  • To, dokąd mogą trafić dane, jest ważniejsze niż każda inna przesłanka.
  • Większość agentów w firmie nie potrzebuje czołowego modelu; zbuduj na takim, potem zejdź niżej i sprawdź, czy ktoś to zauważy.
  • Rachunek napędza kontekst, a nie nazwa modelu — sprawdź default_top_k i swoje instrukcje, zanim zmienisz providerów.
  • Model embeddingów jest w kolekcji ustalany na stałe. Ten wybierz uważnie.

Mechanika: profile, providerzy, fallbacki i koszt →