Kiedy sięgnąć po coś innego¶
Ta strona jest napisana tak, żeby przydała się wtedy, gdy odpowiedzią nie jest AgenticOS. Porównanie, które zawsze kończy się tak samo, nie jest porównaniem, a kategorie poniżej pokrywają się na tyle, że zły wybór kosztuje miesiące.
Krótka wersja: biblioteka jest właściwa dla jednego agenta wewnątrz produktu, hostowana platforma jest właściwa, gdy nie chcesz zajmować się maszyną, agentowy workspace jest właściwy, gdy użytkownikiem jest Twój własny pracownik, a AgenticOS jest właściwy, gdy agenci mają być edytowalni przez osobę niebędącą inżynierem, nadzorowani przez kogoś, kto za nich odpowiada, i uruchamiani na sprzęcie, który kontrolujesz — wszystko trzy naraz.
Kategorie¶
| Co to jest | Kiedy użyć tego zamiast | |
|---|---|---|
| Pydantic AI | Biblioteka agentowa, na której działa AgenticOS | Budujesz jednego agenta, w Pythonie, jako część produktu |
| LangGraph, LangChain, LlamaIndex, elizaOS | Biblioteki i frameworki do komponowania wywołań modelu | To samo — chcesz kodu, nie platformy, i nie przeszkadza Ci, że deployment jest Twój |
| Cloudflare OS | Otwartoźródłowy agentowy workspace na Cloudflare Workers | Twoimi użytkownikami są Twoi własni pracownicy, jesteś już na Cloudflare i bardziej zależy Ci na aplikacjach per osoba niż na nadzorowanym katalogu agentów |
| Glean | Hostowana wyszukiwarka korporacyjna z agentami na wierzchu | Chcesz 275+ konektorów świadomych ACL zaindeksowanych za Ciebie, a dane mogą leżeć w chmurze dostawcy |
| Dify, Flowise | Wizualne kreatory agentów, możliwe do samodzielnego hostowania | Chcesz kreatora i płótna do workflow, a model nadzoru liczy się dla Ciebie mniej niż to, jak szybko ktoś złoży przepływ |
| Hostowane korporacyjne platformy agentowe | Zamknięte platformy sprzedawane razem z zespołem wdrożeniowym | Chcesz, żeby za wynik odpowiadał ktoś inny, a koszt licencji nie jest ograniczeniem |
| OpenAI Assistants, Bedrock Agents | Hostowane środowiska uruchomieniowe agentów | Nie przeszkadza Ci jeden dostawca i nie potrzebujesz danych na własnym sprzęcie |
Open source to nie to samo co możliwość samodzielnego hostowania¶
To dwie różne obietnice, a różnica między nimi decyduje o wdrożeniach.
Open source znaczy, że możesz przeczytać kod i zrobić forka. Self-hostable znaczy, że możesz uruchomić całość na infrastrukturze, którą już masz, bez zależności od platformy dostawcy.
AgenticOS potrzebuje PostgreSQL z pgvector, Redisa i Dockera. Niczego więcej, żadnego konta nigdzie, a jedyne żądania wychodzące to te, które robią Twoi agenci. To cała powierzchnia wdrożenia i dlatego może on działać wewnątrz sieci szpitalnej albo w środowisku odciętym od internetu.
Cloudflare OS jest na licencji Apache-2.0 i jest naprawdę otwarty, a zbudowano
go na Durable Objects, Dynamic Workers i Cap'n Web. Uruchomienie go poza
Cloudflare oznacza samodzielne uruchomienie workerd, a README samego projektu
wymienia dokumentację tego jako jeszcze nienapisaną. Jeśli ograniczeniem
wdrożeniowym jest „to nie może zależeć od konkretnej chmury”, to właśnie tę
rzecz trzeba sprawdzić najpierw.
Żadne z tych stanowisk nie jest błędne
Budowanie na prymitywach jednej platformy to sposób, w jaki Cloudflare OS dostaje sandboxowanie per dokument i dostęp ograniczony capability, które są naprawdę trudne do odtworzenia na zwykłej infrastrukturze. To wymiana i to, którą jej stronę chcesz, zależy od tego, gdzie oprogramowanie musi działać.
Cloudflare OS¶
Najbliższa temu projektowi rzecz z nazwy, a co do kształtu — inny produkt.
Cloudflare OS jest workspace'em. Każda osoba dostaje agenta, środowisko do pisania i uruchamiania kodu oraz osobiste aplikacje, które może zbudować i udostępnić. Model bezpieczeństwa jest znakomity: agenci startują bez dostępu do czegokolwiek, poświadczenia nigdy nie docierają do agenta, a każdy zasób, który agent czyta, jest zapisywany i sprawdzany wobec tego, kto później otworzy wynik.
AgenticOS jest katalogiem. Publikujesz agentów, a oni odpowiadają ludziom, którzy często nie są pracownikami — klientowi w widgecie, użytkownikowi na Slacku, systemowi za kluczem API. Jednostką jest opublikowany, wersjonowany agent z budżetem i odbiorcami, a nie workspace jednej osoby.
Wybierz Cloudflare OS, jeśli użytkownikiem agenta jest Twój własny personel i jesteś na Cloudflare. Wybierz AgenticOS, jeśli agent ma być zwrócony na zewnątrz, nadzorowany per agent i działać tam, gdzie każesz.
Glean¶
Glean to przede wszystkim wyszukiwarka korporacyjna, z agentami zbudowanymi na indeksie. Jego siłą jest to, czego AgenticOS nie próbuje: konektory do 275+ systemów, które wnoszą do indeksu własne reguły dostępu każdego dokumentu, więc odpowiedź nigdy nie może zacytować czegoś, czego pytający nie mógłby otworzyć.
Wynikają z tego dwie rzeczy. Jeśli Twoim problemem jest „nasza wiedza jest w czterdziestu systemach, a wyszukiwanie nie działa”, to jest to, do czego służy Glean, i AgenticOS mu nie dorówna — nasze wyszukiwanie działa per kolekcja i nie dziedziczy jeszcze ACL ze źródła.
Jeśli Twoim problemem jest „potrzebujemy nadzorowanych agentów, a dane nie mogą wyjść”, porównanie wychodzi w drugą stronę: Glean jest hostowany, wyceniany za stanowisko z minimum korporacyjnym i nie jest czymś, co uruchamiasz sam.
Biblioteka i dobudowanie reszty samemu¶
LangGraph, LangChain, LlamaIndex, Pydantic AI. Najczęstsza prawidłowa odpowiedź i ta, z którą ten projekt konkuruje najmniej: AgenticOS działa na Pydantic AI, więc biblioteka jest warstwą pod spodem, a nie alternatywą dla niego.
Biblioteka plus kolejka plus baza danych szybko dają działającego agenta, a przy jednym czy dwóch agentach to mniej pracy niż nauka platformy.
Sięgnij po bibliotekę bezpośrednio, gdy:
- Agent jest produktem. Jego zachowanie to funkcja, którą wydajesz, wersjonowana razem z Twoim kodem, przeglądana w Twoich pull requestach. UI, które pozwala komuś innemu je zmienić, nie jest tu zaletą — jest sposobem, w jaki Twój produkt zmienia się bez wydania.
- Potrzebujesz pętli. Własnego przepływu sterowania, grafu z cyklami, polityki ponowień, której nie wyraża niczyja abstrakcja. Platforma daje Ci dobrze zdefiniowany runner; a to jest dokładnie to, czego starasz się nie mieć.
- W tej historii nie ma nikogo spoza inżynierii. Jeśli każdą zmianę i tak od początku miał pisać inżynier, ta warstwa pośrednia nie kupuje Ci niczego.
- Jest jeden agent. Albo dwóch. Ekonomia poniżej odwraca się dopiero przy kilku.
To, co bierzesz na siebie w zamian, to siedem zadań, po jednym naraz i zwykle w tej kolejności, każde dopiero po tym, jak raz już zabolało:
| Skończysz, pisząc | Ponieważ |
|---|---|
| Budżet, który zatrzymuje run | Liczenie wydatku po fakcie nie jest budżetem, a pierwsza zaskakująca faktura tego uczy |
| Approval rozstrzygany raz | Druga decyzja na rozstrzygniętym approvalu to wyścig i nie jest to teoretyczne |
| Izolację tenantów | Gdy pierwszy raz zapomni się o WHERE organization_id, jest to incydent danych, a nie błąd |
| Magazyn sekretów per tenant | Jeden klucz na całe wdrożenie znaczy, że jeden wyciek jest wyciekiem każdego klienta |
| Jedną ścieżkę wykonania dla wszystkich powierzchni | Inaczej Slack i Twoje API nie zgadzają się co do tego, ile kosztował agent |
| Ślad audytowy, który zapisuje porażki | Rejestr logujący tylko sukcesy odpowiada podczas incydentu na złe pytanie |
Nic z tego nie jest trudne. Wszystko to jest pracą, której nie wykonujesz nad swoim produktem, i jest całością tego, czym jest ta platforma.
Granica leży gdzieś koło piątego agenta
Albo wcześniej, przy pierwszej osobie, która potrzebuje zmienić to, co agent mówi, i nie ma dostępu do commitowania. Przed tym momentem biblioteka i kolejka to mniej pracy i to ich powinieneś użyć.
A jeśli i tak zamierzasz zbudować te sześć wierszy, to siedem zadań jest rozsądną specyfikacją, względem której można budować — niezależnie od tego, czy użyjesz akurat tej.
Podsumowanie¶
- Użyj biblioteki do jednego agenta wewnątrz produktu; użyj tego do katalogu agentów — granica leży koło piątego agenta albo przy pierwszym budującym spoza inżynierii.
- Open source i możliwość samodzielnego hostowania to różne obietnice — sprawdź, której naprawdę potrzebujesz.
- Cloudflare OS to workspace dla pracowników; to jest katalog agentów zwróconych na zewnątrz.
- Glean wygrywa konektorami i wyszukiwaniem świadomym ACL; to wygrywa wtedy, gdy dane nie mogą opuścić Twojej infrastruktury.
- Zbudowanie tego samemu jest słuszne mniej więcej do piątego agenta, a siedem zadań jest specyfikacją tak czy inaczej.