AgenticOS
AgenticOS
Jedno miejsce, w którym budujesz, uruchamiasz i nadzorujesz agentów AI swojej firmy. Hostowany u siebie, otwarty źródłowo i Twój. Dlaczego nazywa się to systemem operacyjnym, wyjaśnia siedem funkcji niżej.
Dokumentacja: vstorm-co.github.io/agenticos
Kod źródłowy: github.com/vstorm-co/agenticos
AgenticOS to hostowana u siebie, wielotenantowa platforma do budowania, nadzorowania i uruchamiania agentów AI firmy.
Najważniejsza rzecz jest taka:
Kod definiuje, konfiguracja komponuje
Zespół biznesowy komponuje agentów w przeglądarce — instrukcje, model, zestaw capabilities, budżet — a wynik działa tak samo wszędzie: czat webowy, HTTP API, Slack, Telegram, osadzony widget. Sama konsola jest aplikacją webową; aplikacja desktopowa to ta sama konsola we własnym oknie, dodatek dla tych, którzy chcą mieć ją w docku.
Inżynierowie rozszerzają to, z czego można komponować, w typowanym Pythonie. Konfiguracja nigdy nie sięgnie dalej niż to, co zarejestrował kod, i to właśnie sprawia, że Builder bez kodu można bezpiecznie oddać komuś, kto nie jest inżynierem.
Wszystko inne na tej stronie wynika z tego jednego zdania. Sufitem nie jest plik konfiguracyjny — sufitem jest to, co Twoi inżynierowie włożą do rejestru, a źródła są Twoje.
Zacznij tam, gdzie jesteś¶
-
Chcę to wypróbować
Instalacja to cztery komendy, a potem pierwszy agent działa w jakieś dziesięć minut.
-
Decyduję, czy to wdrożymy
Wdrożenie u siebie — kto co robi, ile to kosztuje i o co zapyta Twój przegląd bezpieczeństwa. Bez terminala.
-
Chcę się z tym zintegrować
HTTP API do wywoływania, MCP do dawania agentom Twoich narzędzi i kod konsoli, jeśli zmieniasz UI.
-
Już to prowadzę i coś jest nie tak
Konsola opisuje każdy ekran, a Podsumowanie każdej strony to wersja krótka. Konfiguracja to każde ustawienie.
Dlaczego nazywa się to systemem operacyjnym¶
Bo to słowo wykonuje pracę. System operacyjny uruchamia i izoluje procesy, egzekwuje limity zasobów, kontroluje dostęp, sięga sprzętu przez sterowniki, prowadzi system plików, daje wielu interfejsom jedną powłokę i pisze log audytowy.
AgenticOS robi każdą z tych rzeczy dla agentów: runy, budżety sprawdzane przed
żądaniem do modelu, katalog uprawnień z approvalami jako jego sudo, MCP i
profile modeli jako jego sterowniki, kolekcje w Twoim własnym Postgresie, jeden
runner za każdą powierzchnią i ślad audytowy zapisywany nawet wtedy, gdy run się
nie powiedzie.
Te siedem, jedna po drugiej, z tym, co sprawdzić w dowolnym innym produkcie →
Dlaczego to istnieje¶
Większość frameworków agentowych daje Ci bibliotekę. Piszesz Pythona, wdrażasz go, a każda zmiana zachowania agenta to pull request, przegląd i wydanie.
To właściwy kształt dla funkcji produktu. Jest to niewłaściwy kształt dla czterdziestu małych agentów, których firma naprawdę chce, bo osoba, która wie, co agent ma mówić, to nie jest osoba z dostępem do commitowania.
Dlatego AgenticOS wyprowadza agenta poza kod, a w zamian otacza go nadzorem.
-
Budżety, które zatrzymują run
Sprawdzane przed każdym żądaniem do modelu, a nie po nim. Run, który się nie powiódł, i tak zapisuje, ile wydał, bo budżet ignorujący porażki nie jest budżetem.
-
Approval dla wszystkiego, co ma skutki uboczne
Narzędzie działające na świat zewnętrzny parkuje run i czeka na człowieka. Ustawiany per capability, nadpisywalny per narzędzie.
-
Uprawnienia w kodzie, role złożone z nich
Miejsca wywołań sprawdzają uprawnienia, nigdy nazwy ról. Grant poszerza to, co jedna osoba może zrobić z jednym wierszem; nigdy tego nie zawęża.
-
Izolacja tenantów w schemacie
Nie tylko w warstwie serwisów. Szyfrogram z jednej organizacji nie może zostać odszyfrowany dla innej.
Wymagania¶
Docker i Docker Compose. To cała lista — Postgres (z pgvector), Redis, API, worker i konsola wstają razem.
Wolisz uruchamiać usługi ręcznie? Python 3.12, Node z bun, PostgreSQL 16 z pgvector oraz Redis.
Instalacja¶
To podnosi Postgresa, Redisa, API, workera i frontend.
Następnie utwórz organizację, właściciela, model i pierwszego agenta:
I otwórz konsolę:
Zaloguj się jako admin@example.com / admin123.
Tip
Nie masz pewności, czy wdrożenie faktycznie uruchomi agenta? Zapytaj je.
Z czego zbudowany jest agent¶
Sześć decyzji i żadna z nich nie jest kodem. Ktoś, kto wie, co agent ma mówić, podejmuje wszystkie sześć w przeglądarce; publikacja zamraża tę kombinację jako wersję i to ta wersja odpowiada.
| O czym decyduje | |
|---|---|
| Instrukcje | Co agent robi, zwykłym językiem — i czego ma odmawiać |
| Profil modelu | Który model odpowiada, z jakimi parametrami i na co przechodzi podczas awarii |
| Capabilities | Co w ogóle wolno mu robić: przeszukać Twoją wiedzę, przeczytać stronę, uruchomić Pythona, narysować wykres |
| Wiedza | Które kolekcje może przeszukiwać i nic poza nimi |
| Approval | Które z tych akcji czekają na człowieka, zanim dotkną świata zewnętrznego |
| Budżet | Ile może wydać w miesiącu, sprawdzane przed każdym żądaniem, a nie liczone po fakcie |
Zmień którąkolwiek z nich, a nic nie ruszy, dopóki nie opublikujesz. Wersja, która była na żywo, pozostaje czytelna, więc jak ten agent wyglądał w marcu ma odpowiedź.
Zamrożoną wersją i plikiem, który możesz wyeksportować do własnego repozytorium git, przejrzeć w pull requeście i z niego przywrócić:
name: Support Copilot
instructions: |
Answer from the product wiki and cite the document you used.
If the wiki does not cover it, say so rather than guessing.
model_profile_id: 8f1c...
capabilities:
- id: knowledge
config: { default_top_k: 8 }
- id: web_research
approval: required
collection_ids: [b2a9...]
budget:
monthly_usd: 50
Sprawdź to¶
Opublikuj go, a będzie działał tak samo na każdej powierzchni: czat w konsoli, hostowana strona, osadzony widget, HTTP API, Slack, Telegram, Mattermost.
curl -X POST http://localhost:8000/api/v1/agents/$AGENT_ID/run \
-H "Authorization: Bearer $TOKEN" \
-H "X-Organization-Id: $ORG_ID" \
-H "Content-Type: application/json" \
-d '{"prompt": "How do I rotate a provider key?"}'
Za wszystkimi stoi jeden runner, więc odpowiedź nie zależy od tego, skąd przyszło pytanie.
Co dostajesz¶
| Agenci | Budowani w UI, wersjonowani przy publikacji, eksportowalni jako YAML do Twojego własnego repozytorium git |
| Capabilities | Wyszukiwanie w wiedzy, wyszukiwanie i pobieranie z sieci, prawdziwa przeglądarka, Python, sandbox z plikami i powłoką, wykresy, obrazy, delegacja, planowanie, guardraile — włączane per agent |
| Integracje | Dowolny serwer MCP po URL, z 59 popularnymi w wyborze — GitHub, Linear, Notion, Slack, Stripe, Postgres |
| Modele | 27 providerów, klucze per organizacja, fallbacki oraz hostowana u siebie Ollama albo proxy LiteLLM |
| Wiedza | Wyszukiwanie po Twoich dokumentach z trzema parserami PDF, własnym chunkingiem, OCR-em i opisem obrazów — per kolekcja, nadpisywalne per wgranie. Synchronizacja Google Drive i S3 |
| Skille | Spisane know-how, które agent wczytuje tylko wtedy, gdy uzna je za istotne |
| Nadzór | Miesięczne budżety, zatwierdzanie przez człowieka, ślad audytowy, alerty per agent |
| Powierzchnie | Czat webowy, hostowana strona bez logowania, osadzalny widget, HTTP API, surowy WebSocket dla Twojego własnego frontendu, Slack, Telegram, Mattermost — za wszystkimi jeden runner |
| Sekrety | Pieczętowane per organizacja. Żadna odpowiedź, linia logu ani wpis audytowy nigdy nie niesie klucza otwartym tekstem |
Podsumowanie¶
- Agent jest plikiem, a nie modułem. Instrukcje, model, capabilities, budżet.
- Jest publikowany jako wersja i to ta wersja działa.
- Jest eksportowalny jako YAML do Twojego repozytorium, do przejrzenia w pull requeście.
- Jest nadzorowany: budżety zatrzymujące run, approvale czekające na człowieka, uprawnienia sprawdzane w każdym miejscu wywołania.
- Jest Twój: Twój Postgres, Twój sprzęt, nic nie dzwoni do domu.
Dalej¶
-
Zalecana droga przez całość, po kolei: instalacja, pierwszy agent, pojęcia, a potem poszczególne części.
-
Wszystko, co platforma robi, na jednej stronie.
-
Ustawienia, komendy CLI, spec agenta, katalogi capabilities i uprawnień.
-
Dla tego, kto odpowiada za decyzję, a nie za instalację: kto co robi, ile to kosztuje i o co zapyta Twój przegląd bezpieczeństwa.
-
Dlaczego istnieje, czym celowo nie jest i sześć decyzji, które go kształtują.
Stack¶
FastAPI i Pydantic v2 na PostgreSQL, Pydantic AI jako środowisko uruchomieniowe agentów, pgvector do wyszukiwania, Prefect do pracy w tle i Next.js 15 dla konsoli.
Nic tutaj nie dzwoni do domu: ceny modeli pochodzą z dołączonego snapshotu, a jedyne wywołania wychodzące to te, które robią Twoi agenci.
Licencja¶
Apache-2.0. Zobacz
LICENSE.

